Ale to jedynie część jej historii. Była nie tylko czynną artystką, lecz także jasnowidzką i mistyczką. Podobnie jak wielu artystów przełomu XIX i XX wieku, którzy rozwinęli jakąś wersję malarstwa abstrakcyjnego, Hilma af Klint studiowała teozofię, która głosi, że nauka, sztuka i religia są odbiciem ukrytej formy życia – i że formę tę można okiełznać poprzez medytację, studia i eksperymenty.

Na długo, zanim Kandinsky, Mondrian i Malewicz ogłosili się twórcami abstrakcji, Hilma af Klint zajmowała się malarstwem niefiguratywnym i wypracowała potężny język wizualny, który do dziś przemawia do odbiorców.