Od lata 1870 do wiosny 1871 roku mieszkańcy Paryża byli głodzeni i prześladowani przez Niemców, a następnie przelewali krew i umierali w czasie Komuny Paryskiej, ostatecznie stłumionej przez armię francuską.

Édouard Manet, Berthe Morisot i Edgar Degas najpierw zostali uwięzieni, a potem stali się kluczowymi postaciami sceny politycznej. Pierre-Auguste Renoir czy Frédéric Bazille podjęli walkę w szeregach pułku. Claude Monet i Camille Pissarro zdążyli uciec. Jak pokazuje w książce Paryż w ruinie. Miłość, wojna i narodziny impresjonizmu znany krytyk sztuki i zdobywca Nagrody Pulitzera Sebastian Smee, to właśnie na tle tych burzliwych czasów narodził się ruch impresjonistyczny — w odpowiedzi na przemoc, wojnę domową i intrygi polityczne. Artyści spojrzeli z nowej perspektywy na kruchość życia. Poczucie przemijania — odzwierciedlone w impresjonistycznych delikatnym świetle, zmieniających się pory roku, scenach ulicznych i poczuciu nietrwałości – stało się wielkim wkładem ruchu w historię sztuki.

Centrum tej opowieści stanowi historia miłosna – Berthe Morisot, czołowej impresjonistki i jedynej kobiety w gronie prekursorów tego nurtu, i Édouard Maneta, uznawanego za ojca impresjonizmu. Smee przedstawia ich złożoną relację, wzajemny wpływ na siebie, ale też ich wspaniałą twórczość, przywracając zarazem zasłużoną uwagę kobiecie stojącej w samym sercu impresjonizmu.

Przenikliwa i wciągająca książka ukazuje zawiłe powiązania między ideami, polityką a światem sztuki, ukazując, jak oblężenie Paryża i chaos Komuny Paryskiej miały głęboki wpływ na sztukę nowoczesną.