Ruch #MeToo w polskim teatrze przyniósł nie tylko falę medialnych i artystycznych call-outów, ale stał się również impulsem do głębokich przemian w myśleniu o edukacji artystycznej, instytucjonalnych strukturach oraz praktykach performatywnych. Książka #MeToo na rzecz przyszłości. Projekty artystyczne o przemocy (seksualnej) w teatrze to pierwsza próba horyzontalnego ujęcia tego wieloaspektowego i rozciągniętego w czasie procesu. Punktem wyjścia dla analizy są autotematyczne spektakle, performanse, czytania i teksty teatralne, które podejmują temat przemocy i nadużyć władzy w instytucjach teatralnych – w tym także w szkołach artystycznych. Autorka osadza te działania w szerokiej sieci kontekstów: artystycznych, instytucjonalnych i teoretycznych.

W pierwszej części książki Monika Kwaśniewska skupia się na instytucjonalnym wymiarze analizowanych projektów – omawia zawarte w nich skargi i strategie przedstawiania przemocy. W drugiej – traktując procesy twórcze jako formę autoetnograficznych badań artystycznych – rekonstruuje, na podstawie rozmów z twórczyniami i twórcami, ankiet oraz prac dyplomowych, złożoną sieć relacji, emocji i tematów, istotnych

zarówno dla analizowanych projektów, jak i szerszej dyskusji o przemocy w teatrze. Kolejne rozdziały poświęcone są analizie oddolnie tworzonych archiwów przemocy (seksualnej) oraz poszukiwaniom alternatywnych modeli pracy w duchu devised theatre. Książkę zamyka przegląd narzędzi naprawczych i transformacyjnych, które – powstałe we współpracy z twórczyniami i twórcami analizowanych projektów – mają na celu realną poprawę bezpieczeństwa pracy performatywnej.

Analizy Moniki Kwaśniewskiej zakorzenione są w rozbudowanym zapleczu metodologicznym: od teorii skargi Sarah Ahmed, przez krytykę instytucjonalną i reprezentacji, po autoetnografię, badania artystyczne, teorie archiwum społecznego, teatr dokumentalny i praktyki devised theatre – wszystkie osadzone w filozofii nowego materializmu. Teoretyczna precyzja nie odbiera jednak tekstowi osobistego zaangażowania – autorka pisze z pozycji uczestniczki, świadomej znaczenia i wagi podejmowanego tematu.