W książce Z tobą to nawet na festyn pójdę najwięcej miejsca zajmują wiersze o budynkach i ulicach, które zostały wyodrębnione spośród bardzo licznej grupy budynków i ulic, głównie wrocławskich, i są ściśle powiązane z gospodarczą oraz demograficzną sytuacją miasta. W niektórych tekstach autor zasugerował pewne tropy i analogie ułatwiające umiejscowienie ich podmiotu w kontekście dotychczasowych podmiotów dolnośląskich, krajowych, europejskich i światowych, co oczywiście w żaden sposób nie wyczerpuje tego interesującego i wieloaspektowego zagadnienia, jakim jest wiersz (a może nawet poemat) o mieście.
Równie ważna dla zrozumienia tej poezji jest próba odkrycia – często skomplikowana i wymagająca żmudnych kwerend archiwalnych, inwestycji w pamięć oraz jej solidnego doładowania – tego, co niegdyś w mieście było, ale zniknęło.
Te wszystkie (z założenia fragmentaryczne) rozpoznania czytelnicze powinny jakoś pomóc w uchwyceniu istoty relacji poeta – miasto – kobieta.